Calendar

September 2017
MonTueWedThuFriSatSun
 << < > >>
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 

Announce

Who's Online?

Member: 0
Visitors: 2

rss Syndication

Archives

Jan142016

09:42:11

เรื่องฉาวโฉ่แบบนี้แว่นตากันแดด


ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับการกระทำของคนทั้งนั้น"


ดวงตาของคุณพันธุรพีเปลี่ยนเป็นวาวโรจน์ ริมฝีปากบิดออก "การกระทำ ของคน อึ! การกระทำของแม่ปีบ"


"คุณแม่ครับ อย่างที่นายศกว่า เราปล่อยเรื่องนี้ให้เป็นหน้าที่ของตำรวจ แล้วกันนะครับ อย่ามัวไปป้กใจเชื่อเลยว่ายัยปีบกับนายดิสธรจะเป็นคนทำ"


คุณพันธุรพีถอนใจยาว เมินมองไปทางอื่น "แต่อย่าลืมนะว่าตอนนี้ชื่อเสียง ของคุ้มเรากำลังเสียหายปนปีหมดเพราะแม่ปีบ"


นายแพทย์สฤษด์คุณหลุบตาลงตํ่า ริ้วรอยความเคร่งเครียดปรากฏฉายชัด ชื่อเสียงของคุ้มกำลังเสียหายปนปี นั่นเป็นสิงที่เขาไม่คาดคิดมาก่อน ไม่คาดคิด ว่าจะมีความเสียหายขนาดนี้ นายแพทย์หนุ่มลืมไปว่าหลานสาวเป็นคนของ ประชาชน ความเคลื่อนไหวของกาซะลองไม่มีเรื่องใดที่จะไม่เป็นข่าว โดยเฉพาะ เรื่องฉาวโฉ่แบบนี้ แว่นตากันแดด


ข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์ตีพิมพ์แผ่หราทุกฉบับ...ใครเห็นใครก็ต้องอ่าน


สำคัญแต่ว่าใครเป็นคนปล่อยข่าว...ในเมื่อเขากำชับทุกคนในคุ้มให้เก็บเงียบ


ร้อยตำรวจเอกศกรเดินมาถึงพอดี สิงที่ยังค้างคาใจเขาเช่นกันก็คีอ...ใคร เป็นคนปล่อยข่าว


"ผมเสียใจด้วยนะครับคุณยายเล็ก คุณน้า ที่หนังสือพิมพ์เอาเรื่องนี้ไป ลงข่าวหมด"


"ไม่เป็นไร ช้างตายทั้งตัวเอาใบบัวมาปิดก็คงไม่มิดหรอก โดยเฉพาะแม่ปีบ เขาเป็นคนของประชาชน" ปากบอกว่าไม่ แต่นี้าเสียงเย้ยหยันออกมาอย่างชัดเจน


"ผมไม่ทราบจริงๆ นะครับว่าข่าวนี้ออกไปได้ยังไง" แว่นกันแดด


"น้าก็ไม่ทราบเหมือนกัน แต่อย่างที่คุณแม่ว่า ปีบเขาเป็นคนของประชาชน ทางเราจะปิดอย่างไรก็คงไม่มิด"


"แล้วคุณปีบ?"


"ขอโทษด้วยนะนายศก ตอนนี้ปีบไม่ค่อยสบาย การให้ปากคำคงต้องเป็น วันหลัง"


"ไม่ต้องฤษด์ ตาศกต้องทำตามหน้าที่" คุณพันธ์รพีบอกลูกชายเสียงกร้าว ก่อนหันมาบอกผู้กองหนุ่ม "ยัยปีบอยู่ในห้อง ยายอนุญาตให้ไปเค้นคอมันให้


กาซะลองที่เคยร่าเริงสดใส มาบัดนี้หมองหม่นจนแทบหาเค้าคนเดิมไม่เจอ "ไม่ต้องสนใจหรอกนะ ข่าว....อีกเดี๋ยวมันก็จะจางหาย แล้วคนก็จะลืม" "ฉันบอกให้คุณพูดธุระ!" หญิงสาวกรีดเสียงแหลมราวกับโดนหนามแหลม


นับหมื่นนับแสนอันทิ่มแทงไปทั่วร่าง คำพิพากษาของสังคมมันมีผลต่อจิตใจ


แค่ไหนไม่มีใครรู้นอกจากตัวผู้ถูกกระทำ


"ถ้าคุณไม่ใช่คนผิดก็ไม่น่าจะไปสนใจ" แว่นตา


"เพราะคุณไม่เคยน่ะสิ!" หล่อนเย้ยเสียงหยัน หันมาเผชิญหน้า แต่ทันทีที่ ร่างสูงใหญ่ผุดลุกขึ้นยืน กาซะลองก็รู้สืกเหมือนตัวหล่อนจะถูกข่มให้เหลือนิดเดียว


"ผมเป็นห่วงนะ...เป็นห่วงความรู้สีกคุณ กาซะลองคนเดิมหายไปไหน คนที่เข้มแข็งพร้อมจะเผชิญทุกสิ่ง ไม่ใช่เอาแต่อารมณ์อย่างนี้"


ดวงตาคมเงยสบดวงตาเข้ม ศกรยังเห็นหยาดนี้าริ้นคลอที่ขอบตา แต่ ริมฝ็ปากบางเฉียบกลับยิ้มเหยียด กาซะลองเน้นเสียงเกรี้ยวอย่างประชดประชัน


"คุณมีอะไรจะสอบจะสวนจะซักจะถามฉันคุณก็พูดมา"


"ผมไม่มีอะไรจะถามคุณทั้งนั้น ฟังไว้นะกาซะลอง ตราบใดที่คุณยังไม่ เชื่อมั่นในตัวเองก็อย่าหวังเลยว่าจะมีใครคนไหนเชื่อมั่นในตัวคุณ"


อีกครั้งที่ศกรเห็นหล่อนยิ้มหยัน "คุณพูดเหมือน...ถ้าฉันพูดแล้วคุณจะเชื่อ"


"ผมเชื่อในคนบริสุทธิทุกคน"


คราวนี้ชายหนุ่มเห็นดวงตาคมสับสนระคนแปลกใจ กาซะลองมองหน้า เขานิ่ง เขาน่ะหรือที่จะเชื่อในความบริสุทธี้ ในเมื่อโลกทุกวันนี้เต็มไปด้วยความ ฉาบฉวย ไม่มีใครที่จะมานั่งแกไข เชื่อมั่นในความบริสุทธี้ของใครหากเรื่องนั้น ไม่เกี่ยวกับตัวเอง


ร่างสูงใหญ่เดินเข้าไปใกล้ ก้มลงสบดวงตาคมที่รื้นไปด้วยหยาดนํ้าตา


"ถ้าหากคุณไม่รักตัวเอง คุณก็น่าจะรักคุณยาย ท่านคงนอนหลับไม่ สนิทหรอกถ้าหลานสุดที่รักของท่านเจ็บปวดทุกข์1ศกขนาดนี้ สัญญากับผมได้มั้ย ว่าคุณจะเข้มแข็ง...เป็นกาซะลองคนเดิมของคุณยาย"


นํ้าใสๆ เอ่อมาขังที่ขอบตาอีกคราก่อนที่จะหล่นลงส่ร่องแก้ม แต่ดูเหมือน เจ้าตัวจะไม่สนใจนอกจากปล่อยให้มันรินไหลอยู่อย่างนั้น


คิดถึงคุณยายขึ้นมาจับจิต ป้านนี้คุณยายจะเป็นอย่างไรบ้างหนอ คุณยาย


Admin · 311138 views · Leave a comment

Permanent link to full entry

http://edamcute2.hazblog.com/The-first-blog-b1/aaaaaaaaaaaaaasasaauaaaaaaaaaaaaa-b1-p2.htm

Comments

No Comment for this post yet...


Leave a comment

New feedback status: Published





Your URL will be displayed.


Please enter the code written in the picture.


Comment text

Options
   (Set cookies for name, e-mail and url)