Calendar

November 2017
MonTueWedThuFriSatSun
 << < > >>
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930   

Announce

Who's Online?

Member: 0
Visitor: 1

rss Syndication

Archives

Jan152016

10:00:22

หัวใจตัวเองเต้นโครมครามยามรอคอยคำตอบ


"ผมรู้ว่าคุณทั้งรักและห่วงใยเธอ ทำไมคุณถึงไม่ร่วมมือกับทางตำรวจดีๆ เพี่อค้นหาความจริง อย่างน้อยก็เพื่อตัวคุณเอง"


"ตัวผม?" ดิสธรชี้อกตัวเอง หนุ่มหน้าตี*ทำหน้าเย้ยหยัน "ผมน่ะบริสุทธ


อยู่แล้ว ไอ้พวกนั้นน่ะมันบ้า  พูดออกมาได้ว่าชา  ฌลโ]0โลกา  มีฤทธิ้ฆ่าคนได้"


"อันนีมันก็ไม่แน่ คุณคงพอจะรู้เรื่องสารหนูมาบ้าง มันสามารถฆ่าคนให้ ตายได้หากโดนฤทธิ้มันวันละเล็กละน้อย"


ลูกชายท่านรัฐมนตรีแทบเต้นผาง ลุกขึ้นมาชี้หน้าผู้กองหนุ่มเร่าๆ "นี่ผู้กอง คงไม่ได้หมายความว่าผมวางยาให้คุณยายกินเหมือนสารหนูหรอกนะ"


"นี่ล่ะคือสิงที่คุณกับกาชะลองกำลังถูกสงสัย ซึ่งความจริงมันอาจเป็นไป ได้ทั้งนั้น แต่ไม่ต้องห่วง ตอนนี้ผมกำลังให้เจ้าหน้าที่ของเราค้นหาข้อเท็จจริง อยู่ว่ามันเป็นไปได้มากน้อยแค่ไหน"


ดิสธรหรี่ตา ยื่นหน้าเข้าไปแทบชิดชายหนุ่ม "ผู้กอง...พูดเหมือนจะมั่นใจ ว่าผมกับดอกปีบไม่ได้เป็นคนทำ"


"ทุกอย่างล้วนเป็นไปตามข้อเท็จจริง หลักฐาน ผมถึงอยากให้คุณร่วมมือ กับผมเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธ"


"แล้วผมต้องทำอย่างไร"


"ตอบคำถามของผมทุกข้อด้วยความชื่อตรงและจริงใจ" ร้อยตำรวจเอกศกร


ยื่นมือไปหยิบเทปบันทึกเสียงเครื่องจิ,วออกมาจากลิ้นชักโต๊ะแล้วกดเรคคอร์ด


"คุณอยู่ที่คุ้มภูคากาชะลองมานานแค่ไหนแล้ว"


ดิสธรนิ่งคิดไปครู่  ก่อนตอบออกมาสั้นๆ  "เกือบสองอาทิตย์"


"คุณเห็นอะไรผิดปกติที่คุ้มบ้างมั้ย  ผมหมายถึงความสัมพันธ์ของคนในคุ้ม"


คราวนี้ลูกชายท่านรัฐมนตรีนิ่งคิดไปนานหน่อย   เขาเองไม่รู้เรื่องอะไรที่


คุ้มมากนอกจากสนุกสนานเที่ยวเตร่ไปวันๆ


"ปกติ...ดอกปีบก็รักและสนิทสนมกับคุณยายดี   เท่าที่ผมรู้สีก   เธอรักคุณ


ยายมาก   และดูเหมือนคุณยายก็รักเธอมากเหมือนกัน"


"เธอมีท่าทีที่ขัดแย้งหรือมีเหตุพอที่จะทำร้ายคุณปรียางค์ศรีได้มั้ย"


"ไม่มีทาง"  ดิสธรยีนยันเสียงแข็ง   "ปีบพูดให้ผมฟังอยู่บ่อยๆ  ว่าทั้งชีวิตก็


มีเพียงคุณยายเท่านั้น ไม่มืทางที่ปีบจะคิดร้ายคุณยายไปได้"


คำถามนี้คล้ายเป็นคำถามส่วนตัวเสียมากกว่า ผู้กองหนุ่มคล้ายยินเสียง หัวใจตัวเองเต้นโครมครามยามรอคอยคำตอบ แว่นตากันแดด


"ไม่ใช่!" ดิสธรยักไหล่ด้วยท่าทางธรรมดา ไม่บังเกิดความร้สีกเจ็บชํ้ากับ คำตอบ แต่ทันทีที่ได้ฟังคำพูดของอีกฝ่าย ศกรกลับรู้สีกว่าหัวใจมีความช่มชื่น ขึ้นอย่างประหลาด มีแรงฟังลูกชายท่านรัฐมนตรีไดไม่รู้เบื่อ


"ถ้าใช่ ปานนี้ผมก็จับปีบแต่งงานไปแล้วล่ะ ไม่ปล่อยให้มีเรื่องยุ่งๆ บ้าๆ อย่างนี้หรอก"


"ดูเหมือนคุณจะ...ไม่เสียใจเลยที่เธอไม่รัก" แกล้งหยอดคำถามหวังจะจับ สังเกตสีหน้า  แต่อีกฝ่ายกลับยิ้มนิดๆ


"มัน...นานแล้วมั้ง จีบเท่าไหร่ก็ไม่ติดลักที" สารภาพเสียงอ่อยไม่มีความรู้สีก ว่าเสียฟอร์ม เพราะอยู่ต่อหน้าผู้กองตัวโตคนนี้จะวางฟอร์มทำเขื่องอย่างไรก็คงไม่ขึ้น


"คุณไม่เสียใจหรือ เพราะหากคุณได้แต่งงานกับกาซะลอง นั่นก็หมายถึง... มรดกก้อนโต" ศกรเอ่ยถาม เรื่องการตะล่อมผู้ต้องหาผู้กองหนุ่มขึ้นชื่อว่าไม'พลาด และครั้งนี้ก็เหมือนกัน


สีหน้าดิสธรเผือดลง มันเป็นเรื่องราวที'เขาคุยกับแม่เท่านั้น แล้วผู้กอง แว่นกันแดด


คนนี้รูIต้อย่างไร


"ผู้กอง...รู้เรื่องนี้ด้วยหรือ"


■แสดงว่าคุณคิด?" ร้อยตำรวจเอกศกรถามเสียงเข้ม เขาหรี่ตามองดิสธร อย่างจับผิด


"ก็...เคย" ตอบเสียงอ่อย ก่อนหันมามองผู้กองหนุ่มอย่างจริงจัง "แต่ผม ก็เลิกหวังแล้ว ยังไงปีบก็มีให้ผมแค่เพื่อน"


ร้อยตำรวจเอกศกรลุกขึ้นยืน ร่างสูงใหญ่ของผู้กองหนุ่มโน้มลงคํ้าโต๊ะขณะ ที่ค้อมตัวบอกอีกฝ่าย นัยน์ตาคมเข้มของเขาดูจริงจัง


"แต่คงไม่ได้หมายความว่าเมื่อหมดหวังจากกาซะลองแล้ว คุณจะมีความ หวังที่อื่นนะ, แว่นตา


ลูกชายท่านรัฐมนตรีหน้าซีดเผือด แววตาเลิ่กลั่กไม่กล้ามองสบประสาน ตาคมเข้มนั้น ไอ้ผู้กองร่างใหญ่พูดเหมือนจะรู้เรึ่องทิ่เขากำลังมีความหวังใหม่...มี ที่หมายใหม่...แพรสา


แว่นตากันแดด


Admin · 154392 views · Leave a comment

Permanent link to full entry

http://edamcute2.hazblog.com/The-first-blog-b1/aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaas-b1-p4.htm

Comments

No Comment for this post yet...


Leave a comment

New feedback status: Published





Your URL will be displayed.


Please enter the code written in the picture.


Comment text

Options
   (Set cookies for name, e-mail and url)